Pak organizata nisin nga zero. Një sistem i ri magazine, një rrjet sensorësh ose një portal klientësh vjen në një biznes që tashmë përdor një sistem ERP, një paketë financiare, fletë llogaritëse nga të cilat varet dikush, dhe pajisje në ambientet e punës me kontrolluesit e veta. Vlera e sistemit të ri varet më pak nga lista e funksionaliteteve sesa nga sa mirë shkëmben të dhëna me atë që ekziston tashmë.
Mendimi ynë është se integrimi duhet projektuar që në fillim të projektit, jo të lihet për në fund. Ja si e trajtojmë.
Zgjidhni mënyrën e integrimit që i përshtatet rrjedhës
Nuk ka një mënyrë të vetme të drejtë për të lidhur sistemet. Mënyra e duhur varet nga sa të freskëta duhet të jenë të dhënat, sa shumë të dhëna ka dhe çfarë mund të mbështesë pala tjetër.
- API: një sistem i kërkon një tjetri të dhëna, ose i kërkon të bëjë diçka, dhe merr përgjigje menjëherë. API-të REST u përshtaten kërkimeve dhe veprimeve për të cilat një person është duke pritur.
- Webhook: një sistem njofton një sistem tjetër kur ndodh diçka, për shembull kur niset një porosi, kështu që askush nuk ka nevojë të pyesë vazhdimisht.
- Radhë mesazhesh: ngjarjet vendosen në një radhë dhe përpunohen sipas rendit, edhe nëse sistemi marrës është i zënë ose përkohësisht i padisponueshëm. Brokerët MQTT luajnë një rol të ngjashëm për të dhënat e pajisjeve.
- Shkëmbim skedarësh: skedarë CSV ose XML sipas një orari, përmes një transferimi të sigurt. Jo në modë, por shpesh e vetmja mundësi që ofron një sistem më i vjetër, dhe plotësisht e mjaftueshme për dërgesat ditore.
- Protokolle industriale: Modbus, OPC UA dhe BACnet lidhin kontrolluesit, matësit dhe sistemet e ndërtesave. Zakonisht një gateway i përkthen ato në diçka që pala e IT-së mund ta përdorë.
Shumica e projekteve reale përdorin disa prej tyre njëkohësisht. Ajo që ka rëndësi është që çdo rrjedhë të ketë një përgjegjës të qartë, një format të dokumentuar dhe një sjellje të përcaktuar kur diçka shkon keq.
Përcaktoni kujt i përket secila e dhënë
Problemet e integrimit shpesh janë probleme pronësie të maskuara. Nëse sistemi ERP dhe një sistem i ri magazine mund të ndryshojnë të dy përmasat e një produkti, herët a vonë të dhënat e tyre nuk do të përputhen, dhe askush nuk do ta dijë cili ka të drejtë.
Për çdo të dhënë të rëndësishme, caktoni një sistem të vetëm burimor: vendin ku ajo krijohet dhe ndryshohet. Sistemet e tjera e lexojnë, e kopjojnë ose i shtojnë diçka, por nuk e mbishkruajnë. Nivelet e stokut, të dhënat e klientëve, çmimet dhe vendet e ruajtjes në magazinë kanë nevojë secila për një përgjigje. Dokumentimi i këtyre vendimeve herët parandalon një rrëshqitje të ngadaltë drejt të dhënave të dyfishuara dhe kontradiktore.
Pronësia përfshin edhe aksesin. Bini dakord kush mund të lexojë çfarë, si lëshohen dhe ndërrohen periodikisht kredencialet e aksesit, dhe çfarë ndodh me të dhënat nëse marrëdhënia me një furnizues përfundon.
Filloni me një rrjedhë me vlerë të lartë
Tundimi është të lidhet gjithçka njëherësh. Një hap i parë më i mirë është të zgjidhni rrjedhën e vetme që sot shkakton më shumë punë manuale ose më shumë gabime, dhe ta automatizoni mirë.
Në një magazinë, kjo mund të jetë marrja e porosive të blerjes nga sistemi ERP, në mënyrë që malli të pranohet duke u krahasuar me to. Në inventar, mund të jetë dërgimi i niveleve të stokut nga sensorët e rafteve te sistemi i blerjeve. Një rrjedhë që funksionon e provon lidhjen, nxjerr në pah cilësinë reale të të dhënave dhe u jep njerëzve të përfshirë një arsye për t’i besuar hapit tjetër.
Shmangni zëvendësimin e gjithçkaje njëherësh
Zëvendësimi i një sistemi bazë njëherësh i përqendron të gjitha rreziqet në një fundjavë të vetme kalimi. Nëse diçka shkon keq, veprimtaria ndalon, dhe kthimi në gjendjen e mëparshme rrallë bëhet pa probleme. Një qasje graduale është më e ngadaltë në letër, por më e sigurt në praktikë:
- Vendosni një ndërfaqe të qartë përpara sistemit të vjetër, që komponentët e rinj të komunikojnë me ndërfaqen dhe jo me pjesët e brendshme të sistemit të vjetër.
- Kalojini funksionet një nga një te sistemi i ri, pas asaj ndërfaqeje.
- Mbajini sistemin e vjetër dhe të riun në punë krah për krah aty ku është e mundur, dhe krahasoni rezultatet e tyre.
- Hiqeni nga përdorimi komponentin e vjetër vetëm kur i riu ka përballuar punë reale për aq kohë sa të mund t’i besohet.
Kështu biznesi vazhdon të funksionojë gjatë gjithë kohës. Çdo hap mund të pezullohet ose të kthehet pas pa zhbërë gjithçka tjetër, dhe ekipi e mëson sistemin e ri gradualisht, jo gjithçka njëherësh.
Testojini dhe monitorojini integrimet si produkte
Një integrim që funksionoi ditën kur u vu në punë mund të dështojë në heshtje muaj më vonë. Një fushë riemërtohet, një certifikatë skadon, një furnizues ndryshon një format, një skedar që vinte çdo natë nuk mbërrin më. Meqë dështimi ndodh midis dy sistemeve, asnjë nga ekipet mund të mos e vërejë derisa dikush të pyesë pse shifrat duken gabim.
Trajtimi i çdo integrimi si një produkt i vogël, me testet, monitorimin dhe përgjegjësin e vet, e mban atë të besueshëm me kalimin e kohës:
- Teste kontrate që kontrollojnë nëse secila palë ende dërgon dhe pranon formatin e rënë dakord.
- Mjedise testimi me të dhëna realiste, përfshirë rastet e vështira: fusha që mungojnë, dyfishime dhe dërgesa shumë të mëdha.
- Riprovime me kufij të arsyeshëm, dhe një zonë pritjeje ku mesazhet e dështuara presin të inspektohen dhe të ridërgohen, në vend që të humbasin.
- Panele dhe alarme për vëllimet, vonesat dhe gabimet e secilës rrjedhë, me një person të caktuar që është përgjegjës për reagimin.
Një projekt i LIOMO zakonisht e trajton integrimin si pjesë të sistemit dhe jo si diçka të shtuar në fund: hartëzimin e sistemeve ekzistuese dhe të pronarëve të të dhënave, ndërtimin e konektorëve dhe të gateway-ve, dhe monitorimin e çdo rrjedhe pas vënies në punë, në mënyrë që problemet të dalin në panel dhe jo në një ankesë klienti.