Një lexim sensori në ekran duket si fakt: një temperaturë, një nivel karburanti, një derë e mbyllur. Pas çdo shifre qëndron një zinxhir pajisjesh, kabllimesh, mbulimi radio dhe softueri, dhe çdo hallkë e këtij zinxhiri mund të prodhojë një numër që është i gabuar, i vjetëruar ose pa kuptim. Çdo vendim, alarm dhe raport i ndërtuar mbi këto numra e trashëgon problemin.
Të dhënat e besueshme të sensorëve varen nga të kuptuarit e asaj që do të thotë realisht një vlerë e papërpunuar, nga transparenca për të dhënat që mungojnë ose janë të vjetra, dhe nga ngritja e alarmeve vetëm kur diçka ka ndodhur vërtet. Ky shpjegim përdor si shembull konkret LIOMO Fleet, platformën tonë të flotës. Të njëjtat parime vlejnë për sensorët në fusha, dhoma frigoriferike, depo drithërash dhe ndërtesa.
Të dhënat që mungojnë nuk janë zero
Kur një sensor është i shkëputur ose po prishet, ai jo gjithmonë hesht. Mund të vazhdojë të dërgojë një vlerë që, në thelb, do të thotë „s’kam asgjë për të thënë“. Nëse softueri e trajton këtë vlerë si matje të vërtetë, një grafik tregon një rënie ose një kulm të papritur, një mesatare devijon dhe mund të ngrihet një alarm për një problem që nuk ekziston.
LIOMO Fleet e trajton shprehimisht këtë rast. Kur një sensor dërgon vlerën e tij „s’kam asgjë për të thënë“, platforma shfaq „Pa sinjal“ në vend të një shifre. Këto momente lihen jashtë grafikëve dhe jashtë vlerës minimale, maksimale dhe mesatare, kështu që nuk ka kulme të rreme: vija shkon drejt nga leximi para boshllëkut te leximi pas tij.
Rregulli i përgjithshëm për çdo sistem sensorësh: përcaktoni cilat vlera të papërpunuara do të thonë „nuk ka të dhëna“ dhe mos i ruani e mos i shfaqni kurrë sikur të ishin matje.
Të dhënat e vjetra duhet të tregojnë sa të vjetra janë
Një lexim mund të jetë i saktë dhe prapë çorientues nëse është i vjetëruar. Pajisjet e gjurmimit dhe sensorët me bateri kalojnë në gjendje gjumi për të kursyer energji, dhe mjetet përshkojnë zona pa mbulim të rrjetit celular. Vlera e fundit e marrë mund të përshkruajë situatën e një ore më parë, jo atë të tanishme.
Në LIOMO Fleet, çdo lexim më i vjetër se 15 minuta etiketohet me vjetërsinë e tij, për shembull „para 3 orësh“, sepse pajisja e gjurmimit mund të jetë në gjumë ose jashtë mbulimit. Vlera mbetet e dukshme, pasi është ende e dobishme, por askush nuk e ngatërron me një vlerë në kohë reale.
Boshllëqet në mbulim ndikojnë edhe në historik. Leximet vlerësohen sipas kohës kur ndodhin, dhe të dhënat që një pajisje gjurmimi dërgon pas një boshllëku në mbulim ruhen, kështu që regjistri i asaj që ndodhi është i plotë sapo mjeti të kthehet në zonë me mbulim.
Kalibrimi e kthen një sinjal në një sasi
Shumë sensorë nuk e masin drejtpërdrejt gjënë që ju intereson. Një sensor i nivelit të karburantit nuk raporton vetë litra. Rezervuarët rrallë kanë forma të thjeshta, kështu që i njëjti ndryshim në leximin e sensorit mund të nënkuptojë vëllime mjaft të ndryshme në pjesën e sipërme, të mesme dhe të poshtme të rezervuarit.
Kjo është arsyeja pse sensorët e karburantit të LIOMO Fleet kalibrohen. Kur montohet sensori, rezervuari matet dhe litrat llogariten nga ky kalibrim. Platforma tregon qartë ku vlen kjo dhe ku nuk vlen:
- Leximet nga një sensor që nuk është kalibruar etiketohen „Pa kalibruar“.
- Leximet jashtë intervalit të kalibruar etiketohen si të tilla, që përdoruesit ta dinë se shifra ndodhet përtej asaj që u mat gjatë montimit.
- Grafikët e karburantit nxjerrin mesataren e pikave brenda çdo intervali kohor: 10 minuta në pamjen për 24 orë, 1 orë në pamjen për 7 ditë dhe 4 orë në pamjen për 30 ditë, gjë që e mban çdo pamje të lexueshme.
I njëjti parim vlen për sondat e lagështisë së tokës, sensorët e nivelit në rezervuarët e fermave dhe matësit e prurjes në ndërtesa. Një sinjal i papërpunuar bëhet sasi vetëm përmes kalibrimit, dhe sistemi duhet ta bëjë të qartë kur ky hap mungon.
Alarme që presin një problem të vërtetë
Një alarm që aktivizohet shumë shpesh shpejt injorohet. Shkaku më i zakonshëm është reagimi ndaj një leximi të vetëm. Kur dera e një mjeti frigoriferik hapet për një dorëzim, hyn ajër i ngrohtë dhe temperatura mund ta kalojë për pak kohë kufirin e saj, para se të rikthehet në normë pasi mbyllet dera. Ky është funksionim normal, jo incident.
LIOMO Fleet ngre një alarm temperature ose lagështie vetëm pasi leximi ka qëndruar jashtë kufijve të tij për 10 minuta, kështu që një derë e hapur për një dorëzim nuk e aktivizon atë. Alarmi ngrihet përsëri vetëm pasi leximi është kthyer brenda kufijve dhe ka dalë sërish prej tyre.
Pyetjet që duhen bërë për çdo sistem sensorësh
Pavarësisht nëse sensorët ndodhen në mjete, sera, depo frigoriferike apo dhoma teknike, të njëjtat pyetje dallojnë të dhënat mbi të cilat mund të veproni nga të dhënat që duhet t’i rikontrolloni:
- Si e shfaq sistemi një sensor që është shkëputur ose po prishet, dhe a mbahet kjo vlerë jashtë grafikëve dhe mesatareve?
- A e ka çdo lexim kohën e vet, dhe a i bën paraqitja leximet e vjetra qartësisht të dallueshme?
- Cilët sensorë kanë nevojë për kalibrim, kush e kryen atë dhe çfarë shfaqet para se të bëhet?
- Sa gjatë duhet të zgjasë një gjendje para se të ngrihet një alarm, dhe kur ngrihet ai përsëri?
- Çfarë ndodh me të dhënat që mbërrijnë vonë, pas një boshllëku në mbulim?
Një projekt IoT i LIOMO mund të përfshijë zgjedhjen e sensorëve, koordinimin e instalimit, lidhshmërinë dhe rregullat e softuerit që përcaktojnë se çfarë do të thotë çdo lexim, në mënyrë që numrat që shohin njerëzit të jenë numra mbi të cilët mund të mbështeten.